FAQ

O książce

Jakie są najważniejsze tematy Wielkiego boju?

Jak wyjaśniła sama autorka, „książka ta ma na celu ukazanie scen wielkiego boju pomiędzy prawdą a błędem, ujawnienie podstępów szatana, ukazanie środków, za pomocą których można skutecznie odeprzeć ataki, przedstawienie ostatecznego rozwiązania problemu zła, rzucenie takiego światła na pochodzenie i skutki grzechu, które w pełni ukaże sprawiedliwość i życzliwość Boga w postępowaniu ze wszystkimi Jego stworzeniami, a także ukazanie świętej i niezmiennej natury prawa Bożego” (Ellen G. White, Wielki bój, wyd. XV, s. 12).

Wielki bój toczy się między dobrem a złem, między Bogiem – wszechmogącym, łaskawym Stwórcą pragnącym szczęścia wszystkich swoich stworzeń – a szatanem – aniołem, który zapragnął przywłaszczać sobie władzę należącą do Boga i w tym celu oskarżył Go o niesprawiedliwość, stając tym samym po stronie zła. Konflikt ten nie jest realnym zagrożeniem dla Bożego panowania we wszechświecie, ale fałszywe oskarżenia szatana, kierowane pod adresem Boga, narażają na zgubę tych, którzy im uwierzą i przyłączą się do buntu. Aby wszyscy mieszkańcy wszechświata mogli się przekonać o prawdziwej motywacji przyświecającej oskarżycielowi, Bóg pozwolił szatanowi żyć i działać - choć oczywiście nie na zawsze – na naszej planecie, gdzie szatan znalazł posłuch.

Wielki bój to ostatnia z serii pięciu szczególnych książek, poświęconych szczegółowej analizie zagadnień i dziejów walki dobra ze złem od buntu szatana w niebie i stworzenia naszego świata, po finał walki i przywrócenie pokoju we wszechświecie. Książka podejmuje tę historię od wydarzeń związanych ze zburzeniem Jerozolimy przez Rzymian w 70 roku n.e., a następnie opisuje najważniejsze wydarzenia w dziejach chrześcijaństwa, ilustrujące to, co, według biblijnych proroctw, czeka nas w przyszłości. (Cztery wcześniejsze części serii zatytułowanej Konflikt wieków to: Patriarchowie i prorocy, Prorocy i królowie, Życie Jezusa i Działalność apostołów).

 

Czy to możliwe, by książka napisana tak dawno temu była aktualna w naszych czasach?

Każdy czytelnik może się przekonać, że zrozumienie zagadnień wielkiego boju między dobrem a złem pozwala odpowiedzieć na pytania nurtujące współczesnego człowieka, takie jak: Dlaczego spotyka nas cierpienie? Czy istnieje życie po śmierci? Czy istnieją aniołowie i jak ich istnienie wpływa na nasze życie? Wielki bój nie tylko omawia biblijne dowody świadczące o tym, że Bóg zna przyszłość, ale także wskazuje, że każdy człowiek dzięki łasce Bożej i zbawieniu w Jezusie może znaleźć pewność lepszej przyszłości.

Na czym polega znaczenie soboty, siódmego dnia tygodnia, w naszych czasach i biblijnym scenariuszu ostatnich wydarzeń w dziejach naszego świata?

Sobota, jako cotygodniowy dzień odpoczynku, została ustanowiona przez Boga dla upamiętnienia dzieła stworzenia naszego świata. „Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając” (Rdz 2,3 Biblia Tysiąclecia). Ogłaszając swoje prawo na Synaju, w ramach Dziesięciorga Przykazań Bóg przypomniał swemu ludowi o sobocie. Znaczenie swojego prawa Stwórca podkreślił, wygłaszając je osobiście i zapisując je na kamiennych tablicach (zob. Pwt 9,10). Czwarte przykazanie Dekalogu jako jedyne zostało opatrzone słowem „pamiętaj”, co wskazuje, iż w czasach eksodusu świętowanie soboty było znaną praktyką i miało być kontynuowane w przyszłości.

Bóg jest miłością, a najważniejszym z wszystkich przykazań jest miłować Go całym sercem. Pielęgnowanie więzi miłości wymaga poświęcania czasu. Sobota, siódmy dzień tygodnia, jest jedynym dniem szczególnie pobłogosławionym przez Boga i służącym rozwijaniu naszej więzi z Nim. On sam powiedział, że sobota jest znakiem naszego zbawienia i odrodzenia dzięki Jego łasce. „Dałem im także szabaty, aby były znakiem między Mną a nimi, aby poznano, że Ja jestem Pan, który ich uświęca” (Ez 20,12 Biblia Tysiąclecia).

 

Dlaczego większość chrześcijan świętuje niedzielę zamiast soboty?

Zmiana od soboty do niedzieli przebiegała stopniowo. Przez pierwszych dwieście lat historii chrześcijaństwa wierzący w Jezusa świętowali biblijną sobotę, podobnie jak Żydzi (zob. Dz 13,42-44). W tamtych czasach kult słońca był oficjalną religią imperium rzymskiego. Wyznawcy tego kultu świętowali pierwszy dzień tygodnia, nazywany przez nich „czcigodnym dniem słońca” (łac. venerabilis dies solis). Stąd w wielu językach pierwszy dzień tygodnia nosi nazwę „dzień słońca” (np. ang. Sunday; niem. Sonntag). W pierwszej połowie IV wieku n.e., wraz z „nawróceniem” cesarza Konstantyna na chrześcijaństwo, tysiące dotychczasowych czcicieli słońca napłynęły do Kościoła chrześcijańskiego, przynosząc ze sobą zwyczaj świętowania pierwszego dnia tygodnia. W tym okresie Żydzi byli przedmiotem szczególnej niechęci władz i obywateli imperium. Zatem, aby odseparować się od judaizmu i spopularyzować chrześcijaństwo wśród pogan, przywódcy kościelni wprowadzili niedzielę jako dodatkowy dzień kultu, a ta z czasem wyparła i zastąpiła sobotę.

 

Czy Wielki bój jest atakiem na inne Kościoły?

Oczywiście nie! Adwentyści dnia siódmego z szacunkiem odnoszą się do wyznawców innych Kościołów i religii oraz w pełni uznają prawo każdego człowieka do oddawania czci Bogu zgodnie z sumieniem. Wierzymy także, że liczy się prawda, a Biblia jest Bożym objawieniem prawdy, a zatem nieustannie musimy porównywać z nią nasze zasady wiary i praktyki religijne. Wielki bój jest analizą dziejów chrześcijaństwa w kontekście odchodzenia od zasad ustanowionych przez Chrystusa. Wzywa współczesnych chrześcijan do zdecydowanego podążania za naukami Pisma Świętego.

 

Jakie znaczenie ma dla nas studiowanie dziejów chrześcijaństwa?

Lekcje, których uczymy się z przeszłości – jak choćby te dotyczące inkwizycji, wojen krzyżowych, czy tego, jak purytanie potraktowali Rogera Williamsa – są ważne, gdyż proroctwa biblijne przepowiadają ożywienie nietolerancji religijnej na jeszcze szerszą skalę w czasach bezpośrednio poprzedzających powtórne przyjście Jezusa.

 

Czy twierdzicie, że papież jest antychrystem?

Nie. Kościół Adwentystyczny nie twierdzi, że jakaś określona osoba jest antychrystem. Wierzymy, że antychrystem jest szatan, który zbuntował się w niebie i nadal sprzeciwia się Chrystusowi. Proroctwo nie wskazuje wśród ludzi osobowego antychrysta – mówi raczej o systemie polityczno-religijnym, ucieleśniającym ducha i zamiary szatana-antychrysta, zwłaszcza w czasach ostatecznych. Wierzymy także, że każdy człowiek czy system, usiłujący w jakikolwiek sposób zająć miejsce Chrystusa albo prześladujący Jego wyznawców, działa w duchu antychrysta.

 

Czy to możliwe, by wolność religijna była zagrożona?

Tysiące lat dziejów ludzkości uczą, że wolność szybko może zostać odebrana, gdy nastaną ku temu okoliczności. Nawet w dziejach słynącej z wolności i swobód Ameryki zdarzyły się takie epizody, jak niewolnictwo, ustawy niedzielne czy aresztowania świętujących sobotę chrześcijan za pracę w niedzielę. Proroctwa biblijne wskazują, że przed powtórnym przyjściem Jezusa ustanowiony zostanie wymóg oddawania czci antychrześcijańskiej mocy pod groźbą sankcji ekonomicznych, a nawet utraty życia (zob. Ap 13). Zważywszy potwierdzoną wiarygodność biblijnych przepowiedni, wierzymy, że także to proroctwo się spełni. Jednak zanim się to stanie, działamy w celu aktywnego promowania wolności religijnej dla wszystkich, gdyż wierzymy, że zbawienie jest możliwe wyłącznie z łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa, a więc Bóg nikogo nie włączy siłą do swego Królestwa. Aktywnie bronimy wolności religijnej dla ludzi wszystkich wyznań i religii.

 

O autorce

Co XIX-wieczna pisarka może mieć do powiedzenia ludziom żyjącym w XXI wieku?

Czytelnicy pism Ellen White są zdumieni głębią spostrzeżeń autorki nie tylko w dziedzinie Biblii i pobożności, ale także zdrowego stylu życia, rodziny i wychowania. Znany amerykański dziennikarz radiowy Paul Harvey powiedział kiedyś: „Jeśli jeszcze nie znacie książek Ellen White, to koniecznie musicie je poznać!” (25 IX 1997).

 

Które książki Ellen White cieszą się największą popularnością?

  • Droga do Chrystusa (Wielka miłość; Pokój, za którym tęsknisz) - poznanie Jezusa i budowanie więzi z Nim jako Zbawicielem i Panem.
  • Życie Jezusa – praktyczne nauki zawarte w życiu i nauczaniu Jezusa.
  • Przypowieści Chrystusa – studium ewangelicznych przypowieści Jezusa.
  • Nauki z Góry Błogosławienia – głęboka analiza prawd zawartych w Kazaniu na Górze.
  • Wychowanie – zasady wychowania dzieci i młodzieży do życia w tym świecie i przyszłym.
  • Śladami Wielkiego Lekarza – biblijne rady dotyczące zdrowego stylu życia, zarówno na płaszczyźnie fizycznej, jak i duchowej.
    Wymienione książki są dostępne w Wydawnictwie „Znaki Czasu”, www.sklep.znakiczasu.pl.

 

Czy adwentyści dnia siódmego wierzą, że Ellen White była prorokinią?

Tak. Adwentyści wierzą, że – jak uczy Pismo Święte – Bóg powołuje niektórych ludzi do przekazywania duchowych prawd i przesłań (zob. Jl 2,28-32; Ef 4,11-13; Ap 12,17; 19,10). Ellen White sama twierdziła, że już w młodości została powołana przez Boga, by kierować bliźnich do Jezusa i Jego Słowa. Gdy uważnie porównamy jej życie i dorobek z Pismem Świętym, nie możemy nie wierzyć, że była ona w szczególny sposób obdarzona przez Boga wiedzą i zrozumieniem duchowych prawd i zasad będących całkowicie opartych na Biblii.

Czy Kościół Adwentystów Dnia Siódmego postrzega pisma Ellen White na równi z Pismem Świętym?

Nie. Jak czytamy w adwentystycznym zbiorze fundamentalnych biblijnych zasad wiary, „Pisma Ellen White nie mają zastępować Pisma Świętego. Nie mogą być też umieszczone na tym samym poziomie. Pismo Święte jest przekazem jedynym w swoim rodzaju, standardem, na podstawie którego oceniane są jej pisma i wszelkie inne. Wszystkie one muszą być podporządkowane Biblii” (Wierzyć tak jak Jezus, wyd. II, s. 253).

 

Co Ellen White mówiła o innych wyznaniach i religiach?

Ellen White wierzyła, że choć wszelkie autentyczne objawienia prawdy pochodzą od Boga, to jednak najpełniejszym objawieniem prawdy jest Jezus Chrystus i Jego Słowo – Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Wierzyła, że „dzisiaj w każdym Kościele, nie wyłączając Kościoła rzymskokatolickiego, jest także wielu szczerych naśladowców Chrystusa” (Ellen G. White, Wielki bój, wyd. XV, s. 239), ale była także przekonana, że każdy człowiek (chrześcijanin czy niechrześcijanin) jest osobiście odpowiedzialny wobec Boga za poszukiwanie i przyjęcie prawdy oraz odrzucenie kłamstwa, zgodnie z nakazem sumienia.

Ellen White dobrze rozumiała proroctwa, wskazujące, iż w miarę zbliżania się powtórnego przyjścia Jezusa różnica między fałszywymi systemami religijnymi a prawdziwym oddawaniem czci Bogu będzie coraz bardziej widoczna, aż wreszcie wierni wyznawcy Boga zostaną wezwani do odłączenia się od koalicji religijnego fałszu („wyjścia z Babilonu” – zob. Ap 18).

 

O adwentystach dnia siódmego

Czy adwentyści dnia siódmego są kultem lub sektą?

Nie. Adwentyści dnia siódmego są chrześcijanami wyznającymi biblijne prawdy wiary. Nasze fundamentalne zasady wiary są oparte wyłącznie na Piśmie Świętym. Słowa takie jak „kult” czy „sekta” zawierają negatywne znaczenie, odnoszące się do ugrupowań „odszczepieńczych”, zazwyczaj podążających za zwodniczym przywódcą czy grupą przywódców, którzy nie kierują się biblijnymi zasadami wiary. Choć Kościół Adwentystyczny wyznaje szczególne wierzenia, to jednak są one w całości oparte na autorytecie Jezusa Chrystusa i Jego Słowa. Adwentystyczne zbory i poszczególni wyznawcy przyczyniają się do pomyślności społeczności, w których żyją i działają. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego prowadzi jedną z największych na świecie sieć szpitali i ośrodków opieki zdrowotnej, w tym także szkoły medyczne, jak również posiada ogólnoświatowy system edukacyjny, kształcący ponad 1,7 miliona uczniów i studentów.

 

Czy adwentyści wierzą, że są jedynymi znającymi prawdę i tylko oni będą zbawieni?

Nie. Adwentyści wierzą, że w innych wyznaniach jest wielu szczerych i oddanych Bogu chrześcijan. Jednak wierzymy także, iż otrzymaliśmy szczególne przesłanie na obecne czasy, a naszym obowiązkiem jest przekazywać je ludziom w ramach przygotowania świata na powtórne przyjście Jezusa.

 

Jak mogę znaleźć zbór (lokalną wspólnotę) adwentystów dnia siódmego?

Na świecie istnieje ponad 65 000 zborów adwentystów dnia siódmego, rozsianych niemal we wszystkich krajach. W celu odszukania najbliższego zboru można nawiązać łączność z Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce - www.adwent.pl

 

Jak mogę dowiedzieć się więcej o Kościele Adwentystów Dnia Siódmego?

Informacje o Kościele Adwentystów Dnia Siódmego można uzyskać z kilku źródeł. Strona internetowa www.adwent.pl zawiera informacje o tym, kim jesteśmy, w co wierzymy i jak działamy. Książka Wierzyć tak jak Jezus to obszerny adwentystyczny komentarz fundamentalnych biblijnych zasad wiary. Osoby zainteresowane studiowaniem Biblii mogą skorzystać z lekcji biblijnych Korespondencyjnej Szkoły Biblijnej, www.kursybiblijne.pl

Czy adwentyści popierają wolność religijną?

Kościół Adwentystów Dnia Siódmego od początku swego istnienia jest zwolennikiem i obrońcą wolności religijnej. Przez publikacje takie jak Liberty Magazine, jak również działalność sekretariatów wolności religijnej i Międzynarodowego Stowarzyszenia Wolności Religijnej walczy o prawo wszystkich ludzi do kierowania się sumieniem w kwestii religii.

 

Czy adwentyści uznają potrzebę współdziałania z władzami cywilnymi?

Owszem, tak. Adwentyści dnia siódmego aktywnie uczestniczą w życiu społeczeństw i są przekonani, iż powinni współdziałać z ludźmi dobrej woli, czyniąc świat lepszym dla wszystkich. Zgodnie z radą apostoła Pawła w Rz 13,1-7 wierzymy, że powinniśmy być posłuszni prawu. Adwentyści na całym świecie są patriotami i działają dla dobra swoich narodów. Aktywnie uczestniczymy w akcjach humanitarnych i działalności charytatywnej, oferujemy edukację i opiekę zdrowotną potrzebującym. Jednak, podobnie jak inni chrześcijanie, jesteśmy zdania, że w przypadkach gdy prawo cywilne jest sprzeczne z wolą Bożą, wówczas musimy wybrać posłuszeństwo Bogu ponad posłuszeństwo ludziom. Gdy uczniom Jezusa próbowano zakazać głoszenia ewangelii, apostoł Piotr zdecydowanie oświadczył, iż „trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz 5,29).

Przewiń w górę ^